| A | B | C | D | E | F | G | H | I | J | K | L | M | N | O | P | R | S | T | U | V | Z |
|
Egile berarenak:
ILUNABARRA
|
BURU-ERROTA Nemesio Etxaniz , 1952
Ai, nere errota! Buru-errota! Milaka gogapen dituk alkar joka. Etxeak, etxeak, etxeak, sorgin-tren iduri ieska: gizonak, mendiak, ibaiak, txakurrak... oro dituk kezka. Dantza zoro batek arabil, usu aldatuz jolas-neska.
Ai, nere errota! Buru-errota! Etengabea dek ire ames-mina. Urrutiko ibili, dirutza errezak, bizitza arina, aginte zabalak, jakintza azkarra, dek ire irina: erromeri nastu batean gardosten abil ire grina.
Ai, nere errota! Buru-errota! Itzul da berritzul inpernu batzarre: gorroto, bekaitz, arrokeri, lizunkeriak gorazarre: gerra, eriotz, lapurretak, gurpil biurriari arre! Pekatuzko zurrunbiloan itotzen nauk jolas ta parre
Ai, nere errota! Buru-errota! Nun dek ik atseden artzeko etzana? Gogapen, ames, pekatuak sortzen, dek beti ire lana: bizitza gorrotazi didak, ikusiz ire gaitz-yorana. Arnaska, itoka daramak egonik gabeko edana.
Ai, nere errota! Buru-errota! Zeruan kakotu bearreko inguma, Jainko Beraren oinetara jaso zak ire erresuma: otoitz eta ilduraz oakit eioaz birtute-bilguma: zeruko irinez ogituta, dezadan Jaunaren eskuma.
© Nemesio Etxaniz |
|